Main Square Festival 2009′un Ardından

Yazar: Mümtaz Tarih: Temmuz 22nd, 2009

Festivalin hemen ardından ayrıntılı bir değerlendirme yazısı yazacağımı söylememe rağmen bunu yapmaya bir türlü zaman bulamadım. Aslında zaman bulamamaktan çok nasıl bir formatta yazacağımı belirleyemememdi buna sebep olan. Hem insanların okurken sıkılmayacağı, hem de anlatmaya çalıştığım şeyi kafalarında kolayca canlandırabilecekleri bir format arayışı içerisindeydim. Bu tanıma en çok uyan formatın da altına değerlerdirmelerimi yazacağım fotoğrafları kullanmak olabileceğini düşündüm. Bu amaçla internet üzerinde kullanabileceğim ne gibi araçların olduğunu araştırdım. Gün’ün kendi sitesinde daha önce anlattığı Picasa Image Express isimli eklentiyi ve Light Box 2 isimli eklentiyi kullanmaya karar verdim.Bu iki eklentinin birleşiminden oldukça hoş bir tasarım çıktı ortaya.

Bundan sonra oldukça sık olarak bu formatı kullanmayı planlıyorum. Özellikle bir şehir ya da bir etkinlik hakkında yazarken bu format inanılmaz kullanışlı olacak gibi. İşte ilk fotoğraflar ve değerlendirmeler:

Uzun zamandır hayalini kurduğum festival, farkına bile varmadan geçip gitti. Yıllardır alışkın olduğum festivallerden her yönüyle oldukça farklıydı Main Square. Geçmişi hatırlayıp, kaldığım çadırları, içtiğim votkaları, uyuduğum saatleri düşününce, adeta beş yıldızlı bir otel konforunda geçti bu 4 gün. Bu fotoğrafta kamp alanının bir bölümü görülüyor. Yemyeşil bir arazinin üzerinde, her türlü ayrıntının düşünüldüğü bir kamp alanı bu..

Kamp alanının yanındaki futbol sahası. Kamp yaptığımız yer hakkında biraz daha bilgi vermek gerekirse, Arras'da bulunan Universite d'Artois'e ait bu yemyeşil arazi. Kamp alanı olarak bakacak olursak, futbol sahasının getirdiği ayrıcalıkları sonuna kadar kullanıyor. Kafeteryasıyla, duşlarıyla,tribünleriyle oldukça konforlu :)

Festivalde izleyebildiğimiz ilk performanstı bu. Övgüyle bahsettiğim trenlerin azizliğine uğramayıp, Lille'de 3 saat beklemeseydik M. Ward'ın konserine de yetişecektik muhtemelen. Konser alanına geç gitmemizin de etkisiyle, oldukça arkalarda kalmamıza rağmen, oldukça güzel bir başlangıç oldu bizim için, Amy Macdonald.

İşte festival boyunca en fazla eğlendiğimiz gruplardan biri: The Ting Things. Festival öncesindeki yazımda da, oldukça yüksek beklentilerimin olduğunu söylemiştim bu ikili için. Ancak itiraf etmeliyim ki beklentilerimin de üzerinde, oldukça tatminkar bir performans sergiledi The Ting Things.İzleme şansı olanlar kesinlikle kaçırmasın bu ikiliyi :)

The Ting Things konserinden bir kare daha..

Ve işte hayallerimin gerçekleştiği an.Tarifi imkaansız bir haz bu. Yavaş yavaş yağan yağmurun altında, ayın güzelliğini hiç çekinmeden bizlere sergilediği bir an bu. Hani tasvir etmeye çalışıyorum ama çok da başarılı olamıyorum galiba. Coldplay+ Yağmur+ Dolunay+ Main Square = ? :)

Daha önceleri canlı performans nasıl olmalı konusunda çeşitli cevaplar oluşturmuştum kafamda. Bu cevapları oluştururken, hep izlediğim konser dvd'lerini ve bulunduğum konserleri baz almıştım. Ama Coldplay öyle bir performans sergiledi ki kafamdaki tüm cevaplar yepyeni anlamlar kazandı. Şu kadarını söyleyeyim, eğer "Ölmeden Önce Yapılması Gerekenler" gibi bir liste oluşturuyorsanız, "Bir Coldplay Konseri İzlemek" maddesini de kesinlikle bu listeye ekleyin :)

When you try your best but you don't succeed When you get what you want but not what you need When you feel so tired but you can't sleep Stuck in reverse. And the tears come streaming down your face When you lose something you can't replace When you love someone but it goes to waste Could it be worse? Lights will guide you home And ignite your bones And i will try to fix you

Festivalin ikinci gününde çektiğim bir fotoğraf bu. Fotoğrafın hikayesi oldukça ilginç. Gece yağan yağmurun da etkisiyle sabah oldukça serin bir hava vardı Arras'da. Bu sayede tahminlerimizin de ötesinde uyumuştuk. Kamp alanında herşeyin pahalı olacağını düşünerek, haritamızda bir süpermarket aramaya başladık. Belçika'da oldukça sık karşılaştığımız Carrefour ismini görünce hemen koyulduk yola. Ama her zaman işler istenildiği gibi gitmiyor tabii. İşte bu da o anlardan biri. Fotoğrafın çekilme anı, "Carrefour" un Fransızca'da kavşak olduğunu farketmemizin hemen sonrası :)

Bir kez daha şehrin en görkemli yapısı,Kilise. Her ne kadar bu fotoğraf bu görkemi yansıtmak konusunda pek de başarılı olmasa da, inanın oldukça görkemli :)

Festivalin ikinci gününün ilk konseri.Sahnedeki grup Ace Out. Performaslarını beğendiğim bir grup daha. Fotoğraftandan da anlaşılacağı üzere sahneye daha bir hakimiz artık :)

NBA'de favorilerin her zaman çekindiği, ancak genelde ikincilik, üçüncülük gibi basamaklara takılan takımlar için "Underdog" deyimi kullanılır. İşte bu noktada "Phoenix" in hep underdog olduğunu düşünmüşümdür. Ama festivaldeki performanslarını gördükten sonra, gözümde bir üst basamağa çıktılar diyebilirim.

Phoenix'in "Everything is Everything" adlı parçasını dinlerken..

Ve işte festivalin hayal kırıklığı,Lily Allen..

Hayatımda gördüğüm en kötü sahne kostümlerinden biriyle performasını sergilemeye çalışan Lily, gerek rahatsız edici sesiyle, gerekse de şımarık tavırlarıyla festivalin en kötüsü olmaya hak kazandı benim gözümde..

Lily Allen "Fuck You" adlı şarkısını söylerken :)

Festival boyunca oldukça sık karşılaştığımız manzaralardan biri bu. Çılgınlık katsayıları oldukça yüksek insanlar, kendilerini seyircilerin kollarına bırakıyorlar ve düşene kadar seyircilerin kollarında ilerliyorlar.Kısaca "Surf Anywhere"

Festival alanını çevreleyen binaların çok güzel bir atmosfer yarattığını söylemeliyim. Ama bu fotoğrafın amacı sadece bunu vurgulamak değil tabii ki. Festival boyunca hem seyircilerin, hem de sanatçıların ilgisini sürekli üzerlerine çeken bedavacı tayfadan bir kesit bu.

Kanye West performasını sergilerken çekilmiş bir kare.

İşte canlı performanslarıyla seyirciye her saniye pozitif enerji yayan, hemen hemen her şarkıda seyirciyi şarkıya dahil eden, keyif verici ingiliz grup, Kaiser Chiefs.

Kaiser Chiefs'in vokalisti Ricky Wilson'ı tanımlamak kesinlikle imkaansız. Hani bir saniye de olsa, insan yerinde durmasını bekliyor ama onun umrunda bile değil bu:) Bir bakıyorsun seyircilerin arasına dalmış, bir bakıyorsun platforma tırmanmış, bir bakıyorsun yerde yuvarlanıyor.

Rock'n Coke'a da geliyorlarmış. Gitmek de tereddüt yaşayanlar için söylüyorum, sırf beyninizde oluşan adrenalin patlamaları için bile gidin izleyin Kaiser Chiefs'i :)

Festivalin ağır toplarından olan Placebo için söylenecek çok da söz yok. Sahne performansları benim unutulmazlarım arasına giremese de, Placebo her zaman Placebo. Ama insan daha iyi bir sahne şovu da bekliyor hani..

Doğrusunu söylemek gerekirse Placebo adına beklentilerim çok daha fazlaydı. Konser performanslarının sıradanlığı karşısında biraz da olsa hayal kırıklığına uğradım.

Festivalin en ilgi çekici isimlerinden biri diyebilirim Katy Perry için. Sahneye çıkmadan önce aklımdan sürekli geçirdiğim şey, umarım Lily Allen gibi hayal kırıklığı bir performans sergilemezdi. Çok başarılı olmasa da güzel bir performans izlettirdi bizlere Katy Perry.

Kendinin de sahnede itiraf ettiği üzere, hiç bu kadar kalabalık bir grubun önünde şarkı söylememiş daha önce. Belki de bu yüzden heyecanlıydı biraz :)

Konserin ortasında gidip basit bir t-shirt giymesine anlam veremedim doğrusu. Kendi adına, haklı bir mazereti olsa da (rahat hareket edemiyormuş!!),bunu sahneye çıkmadan önce düşünmeliydi bence :)

9 Temmuz'da Fenerbahçe True Blue'da sahne alacağını da belirteyim buradan..

Konserin hayal kırıklıklarından biri daha, Duffy. Oldukça sıkıcı bir konser performansının olduğunu söylemeliyim. Evet çok güzel bir sesi var, evet bir çok şarkısını severek dinliyorum ama böyle tek düze de konser olmaz ki :)

Duffy konserinin en hareketli anının bu olduğunu söylersem ne demek istediklerim daha iyi anlaşılır herhalde :)

Festivalin güzel performanslarından birine imza atan Lenny Kravitz var sahnede. Kendisini çok fazla dinlemediğimden olsa gerek,başlangıçta biraz sıkıldım diyebilirim ama sonra sonra ısındım kendisine:)

Biraz ironik de olsa, festival boyunca sahneye en yakın olduğumuz zamanın bu olduğunu söyleyebilirim. Coldplay'i biraz daha yakından görebilmek için yapmadığımız şey kalmamışken, Lenny Kravitz için hiç çaba sarfetmeden buralarda olmamız biraz komik oldu :)

Konserin en sonunda havai fişeklerle yaptığı sahne şovunun da unutulmazlar arasına girdiğini söylemeliyim..

Biraz da kendimden bir kaç fotoğraf koyayım buraya :) Festivalin ilk gününde Lille'e gitmeden önce, Mons'da ki tren garında çekilmiş bir kare bu..

Çok beğendiğim kamp alanımız..

Sahnede Kanye West olunca, arkada fotoğraf çekmek için fırsat da oluyor.Bu da o fotoğraflardan birisi..

Yağmur, çamur dinlemeden her zaman yanımızda olan Quechua çadırımızla beraber. Bu çadır hakkında ayrıntılı bir değerlendirme yazacağım kesin.Tek kelimeyle mükemmel :)

Arras'ın merkezinde çekilmiş birfotoğraf..

Görkemli saat kulesi..

Fetival dönüşü çektiğim fotoğraflara bakıp iç geçirirken çekilmiş bir kare. Bu esnada yanıma bir kızın oturduğunu ve nispet yaparcasına SLR makinesiyle çektiği fotoğraflara bakmaya başladığını da söylemeliyim. O güzel fotoğrafları gördükten sonra insan daha da bir üzülüyor yaa :(

Etiketler: , , ,

This entry was posted - Çarşamba, Temmuz 22nd, 2009 - 09:25 - kategori: Belçika. İsterseniz RSS 2.0 ile sitemize abone olabilirsiniz. Yorum, veya geri izleme yapabilirsiniz.

Bir Yorum - “Main Square Festival 2009′un Ardından”

  1. Gerçekleşen ve Gerçekleşemeyen Hayaller | Mümtaz Demirci
    Temmuz 26th, 2009

    [...] başladık. Oldukça eğlenceli bir araştırmadan sonra belirlemiştik gideceğimiz festivali: Main Square Festival. İlk hayalimiz gerçekleşmişti [...]

Yorum Yap,Fikrini Paylaş!

  •