Bundan 3 ay kadar önce, bana Avrupa’nın en zor vize alınan ülkesinin neresi olduğunu sorsalar, tahmin hakkımı kesinlikle Fransa’dan yana kullanırdım. Fransa’nın aşırı diplomatik görünen işleyişi, türkler konusunda hiç de olumlu fikirlere sahip olmamaları benim bu tezimi destekleyecek en önemli parametreler olurdu herhalde. Belçika ise böyle bir sorudan sonra aklıma bile gelmezdi. Ancak şu an böyle bir soruyla karşılaşsam, gözlemlerime dayanarak Belçika cevabını doğrudan verebilirim. Böyle düşünmemin en büyük sebebinin vize alma sürecinde İKS’nin oynadığı rol olduğunu söyleyebilirim. İKS bir çok ülkenin vize başvurularını alan ve bunları konsolosluklara ileten şirket. Kafamıza takılan her soruya yanıt alabileceğimiz tek yer olan İKS’nin, her aradığımızda farklı anlamlar çıkarabileceğimiz cevaplar vermesi bizim çileden çıkmamız için yetti de arttı bile.

Vize alma sürecinde karşılaştığımız ilk problem ne kadar süreli vize alacağımızdı. Erasmus programı en az 90 günlük bir staj yapılmasını istiyordu ancak vize alma sürecinde de 90 gün ve üstü bir süreç oldukça problemli görünüyordu. 90 günün üstü bir süreçte istenen belgelerin artması, ve ekstradan almanız gereken oturma izni ciddi bir problem olarak duruyordu karşımızda. Şanslıyız ki okulumuzun uluslararası ilişkiler ofisi 88 gün yapacağımız stajlarında başarılı kabul edileceğini söyledi ve aklımızdaki ilk problem böylece çözülmüş oldu. 88 gün yapacağımız belli olmuştu  ama hangi tarihler arasında yapacağımız hala belli değildi. Gidiş ve dönüş tarihlerimizi belirlerken baktığımız tek şey hangi tarihler arasında daha ucuza uçak bileti alabileceğimizdi. Bu amaçla Gün de ben de bayağı internet sitesi gezdik. O an ki şartlarda en avantajlı bileti 16 Haziran gidiş, 12 Eylül dönüş tarihi olan Lufthansa sağlıyordu. İlginçtir Lufthansa’dan tek gidişlik bir bilet için arama yaptığınızda 1000 TL gibi bir miktarla karşılaşırken, gidiş-dönüş araması yaptığınızda 380 TL’ye kadar bilet bulmak mümkün oluyordu. Biz de bu durumda gidiş dönüş uçak bileti aldık tabii ki Biletlerimizi aldıktan iki gün sonra Pegasus’un Brüksel’e seferler yapmaya başlaması, üstelik bunu çok daha ucuza yapıyor olması bu süreçte karşılaştığımız ilk şanssızlıktı. Pegasus’un fiyatından çok bizi ilgilendiren özelliği bagaj sınırının,Lufthansa’da ki gibi 20 kg değil de 30 kg olması ve aktarmasız direk Brüksel’e gidiyor olmasıydı. Bir an biletlerimizi iptal ettirip, Pegasus’tan biletleri almayı düşünsek de, ikimizin de istediği son şey yeni problemlerdi.

Gideceğimiz tarihlerin belli olmasında sonra vize alma sürecinin nasıl işlediği konusunda bilgi edinmeye başladık. Benim ilk karşılaştığım site aynı bizim gibi Erasmus’la staj hareketliliğinde bulunmuş, bize bu süreçte büyük yardımları bulunan sevgili Ekin’in sitesiydi( http://ekinklch.blogspot.com ). Ona bu süreçte neler yaşadığı hakkında oldukça fazla soru barındıran bir mail attım. Sağolsun o da hepsine hiç üşenmeden cevap vermekle kalmayıp, oldukça yol gösterici öneriler de sunmuş bizlere. Bir çok yerde önce randevu alıp istenen belgeleri öğrenmemiz gerektiği söylense de biz yine burnumuzun dikine giderek belge toplama işine yavaş yavaş başladık. İhtiyacımız olan en önemli belge o üniversiteden edindiğimiz ıslak imzalı kabul belgesiydi. Üniversitemiz belgenin faksını kabul etmiş olsada, konsolosluk belgenin orjinalini istiyordu. Bu yüzden en kısa sürede belgeyi edinmemiz gerekiyordu. İşin içine girdikten sonra, daha önce Belçika vizesi almak konusunda tecrübesi olanlar çok da fazla süremizin olmadığını söylemeye başladılar. Ama insan inanmak da istemiyordu çok da fazla süresinin kalmadığına, tarihe bakıyorduk daha Nisan’ın 25′iydi. Nerden baksan yaklaşık 50 günümüz vardı önümüzde. İnternette eksiduyuru’da soruyorduk, ekşisözlük’te daha önce Belçika’ya gitmiş olanlara soruyorduk, hepsi acele etmemizi, Belçika’nın problemli bir ülke olduğunu söylüyorlardı. Hangi belgelere ihtiyacımız olabileceğini internetten öğrenmeye çalıştık.

İnternette hangi belgelere ihtiyacımız olabileceğini araştırırken, baktığımız en önemli şey hangi belgeleri İzmir’den alabileceğimizdi. Hemen hemen tüm vize başvurularında istenen Sağlık Raporu’nu İzmir’den alabiliyoruk. Başlangıçta bu raporu konsolosluğun anlaşmalı olduğu Ankara’daki bir hastaneden alacağımızı sansak da, İzmir’de de konsolosluğun anlaşmalı olduğu bir doktor olduğunu öğrendik. İzmir’de Belçika Konsolosluğunun anlaşmalı oldu doktor Tuncay Filiz( http://www.drtuncayfiliz.com ). Hemen arayıp randevu talep ettik. Çok kısa bir süre içerisinde sağlık raporumuzu almayı başarmıştık. İnternette okuduğumuz kadarıyla, İstanbul’da Alman hastanesinden alınan bu belge için istenen 300 TL ve Ankara’da Med-Lab’dan aslınan bu belge için istenen ücret 230 TL yanında, İzmir’de bu belge için ödediğimiz 80 TL oldukça şirin duruyordu:) Aynı gün randevu almak için İş Bankası’na  40 ytl yatırdık. 5 lira da banka masrafınının olduğunu hatırlatayım. Bankaya gidip “Belçika Konsolosluğu için randevu ücreti yatırmak istiyorum” dendiğinde onlar yardımcı oluyorlar zaten. Hesap numarasını arayıp bulmaya hiç gerek yok. Bankadan aldığımız dekontta ki pin kodu çok önemli. Bundan sonra vize başvurusu yapacaklar için de küçük bir hatırlatma yapayım, parayı yatırdığınız gün randevu alamıyorsunuz, ertesi gun aramanız gerekiyor.

Sağlık raporunda olduğu gibi olmazsa olmaz diğer belgemiz pasaporttu. Pasaportu herhangi bir Emniyet müdürlüğünden almak mümkün. Bizde bizim için en uygun olan Urla Emniyet Müdürlüğü’nü tercih ettik. Okulumuzdan bir yazı aldık ve Urla Vergi Dairesi’nin yolunu tuttuk. Onlar bu belgeye istinaden, Urla Emniyet Müdürlüğü’ne bir yazı yazdılar. Bu belge sayesinde pasaport için ödememiz gereken 1 yıllık harç tutarı 180 TL’yi ödemekten kurtulduk. Yalnızca 90 TL’lik bir defter parası ödeyerek de, pasaportlarımızı almış olduk.

Artık pasaportumuz ve bankadan aldığımız dekont elimizde olduğuna göre, İKS’den randevu alabilmek için hiçbir engel kalmamıştı önümüzde. İKS’den  212 340 44 32 numaralı telefonu arayarayak randevumuzu alınıyordu. Defalarca 88 gün burslu olarak  üniversitede staj yapacağımızı söyledim karşımdaki görevliye. Karşımdaki görevli de defalarca teyit istedi benden. İstenen belgeleri telefonda sayarken ilk şoku pasaportta yaşadım. Pasaport için istenen geçerlilik süresi vize başvurusundan itibaren 1 yıldı. Pasaportu daha yeni aldığımızı, vize başvurusundan itibaren 11 ay 20 gün geçerli olduğunu belirttim. Bunun kabul edilemeyeceğini, pasaportumuzun süresinin uzamasının gerektiğini anlattı bana, karşımdaki görevli. Gerekli tüm belgeleri anlattıktan sonra mail adresime, gerekli belgelerin bir listesi yollandı. Gelen mailin altındaki not çok dikkat çekiciydi:  ”İşlem süresi ortalama 2 aydır. İstisna durumlarda uzayabilir.” .Bu not bizi iyice telaşlandırmıştı. Hemen tekrar İKS’yi aradık. Bu kez başka bir bayan telefonu açtı ve o bayana da 88 günlük burslu olarak staj yapacağımızı belirttim. Ve en altta da vizenin ortalam 2 ayda çıkacağının yazdığını, bizim ise 1 ayımızın kaldığını anlattım. Karşımdaki bayan çok sakin bir şekilde bunun normal olduğunu, kimi vizelerin çok daha erken çıktığını söyledi. Ancak kafamızda hala ya vizelerimiz yetişmezse soruları vardı.

Bizden istenen belgelerin ayrıntılı bir incelemesini Gün kendi sitesinde yaptı (http://gun.iyte.org) . İsteyen o siteden de ayrıntılı bilgi edinebilir. Pasaport süremizin istenen tarihe kadar geçerli olmamasından dolayı pasaport süremizi uzatmak durumundaydık. Bu amaçla okuldan tekrar yazı alıp yukarıda anlattığım işlemleri tekrar yaptık. Bana gelen mail de istenen belgeler olarak,” 2 adet  vize başvuru formu”,” Pasaportun yazılı damgalı tüm sayfaların ikişer kopyası”, “3 adet vesikalık resim”, “Başvuru tarihinden itibaren 1 yıl geçerli pasaport”,” Ankara’daki Adli Sicil Genel Müdürlüğünden yabancı dilde alınmış iyi hal kağıdı aslı ve 2 fotokopisi”,”Sağlık raporu aslı ve 2 fotokopisi”, “Kabul belgesi aslı ve 2 fotokopisi”,”Burs belgesi aslı ve 2 fotokopisi” yazılıydı. Belgelere baktığımızda birçoğu elimizde vardı zaten. Ama kabul belgemizi hala istememiştik Belçika’dan. Hemen Barış Hoca’nın yanına gidip, gideceğimiz üniversitenin Erasmus sorumlusuna mail atmasını rica ettik. Kendi üniversitemizden burslu olarak gittiğimize dair belge alacak olmamıza rağmen, ordan da böyle bir belge istememizin doğru olacağını düşündük. Onlar da aynı gün içinde belgeleri imzalayıp bizlere yolladılar. İnternetten yaptığımız araştırmalardan 6 gün içinde elimize ulaşacağı yazıyordu. Ancak aradan 10 gün geçmiş olmasına rağmen elimize hala belge ulaşmamıştı. Vize randevu günümüze de yalnızca 5 gün kalmıştı. Birçok yere telefon ettik ama belgenin neden hala gelmediğine ve şu an nerede olduğuna bir cevap bulamadık. Tekrar Barış Hoca’nın yanına gidip bir mail daha yazmasını rica ettik. Karşı taraf yine çok hızlı şekilde cevap yazdı. Saat 4 gibi belgenin DHL ile tekrar kargonlandığını söylediler. Ve ne kadar şanslıyız(!) ki saat 4:25′de Uluslararası İlişkiler Ofisi’nden  Özge Hanım aradı ve belgemizin geldiğini söyledi Kabul belgelerimiz geldikten sonra geriye pek de fazla problemimiz yok gibi görünüyordu. Ankara’da 2 gün kalacaktık ve ilk gün Adli Sicil Genel Müdürlüğünden almamız gereken yabancı dilde alınmış iyi hal kağıdını alacaktık. Diğer günde belgeleri teslim edip İzmir’e dönecektik.

13 Mayıs çarşamba günü, akşam otobüse bindik ve Ankara’ya gittik. İndiğimiz andan itibaren koşuşturmacayla Kızılay’a gittik. Ordan Sıhhıye’ye geçtik. İnternetten öğrendiğimiz kadarıyla belgeyi almamız gereken yer Sıhhıye’deydi. Ama Adalet Sarayı’na gidince öğrendik ki yabancı dilde sicil kağıdı burdan alınmıyormuş. Bizim gibi oraya gidip bu belgeyi almaya çalışan çok fazla insan olmalı ki elimize daha önceden hazırlanmış bir adresi verdiler. Adres Kızılay’da Kumrular cadddesini işaret ediyordu. Tekrar Kızılay’a döndük. Belgeleri alabilmek için dilekçelerimizi teslim ettik. Öğleden sonra 3:30′da alabileceğimizi söylediler. Saat 3 gibi gittik, belgeleri beklemeye başladık. Birkez daha o kadar şanslıydık ki (!) belgeleri ancak 4:30 gibi alabildik. Bir de bu belgelerin tekrar Sıhhıye’deki Adalet Bakanlığı’ndan onaylanması gerektiğini öğrenince sinir katsayımız tavan yaptı. Koştur koştur tekrar ilk geldiğimiz yere döndük. Uzun uğraşlardan sonra yabancı dilde iyi hal kağıtlarını almayı başarmıştık.

Bir önceki günün yorgunluğu hala üzerimizde olmasına rağmen saat 8 gibi Kızılay’da Gün’le buluştuk. Randevumuz saat 9:15 de idi. İKS’nin vize başvuru merkezi Gaziosmanpaşa’da,Mahatma Gandhi Caddesi üzerindeydi. Buraya ulaşmak isteyenler için, Kızılay’da Güven Park’ın önünden 408 numaralı otobüslere binin. Şoföre söylediğinizde o sizi uygun yerde indiriyor. İndiğiniz yerden itibaren dümdüz yukarı yürüyün. Yaklaşık 500m ilerde McDonalds var. Orda sorduğunuz herkes size başvuru merkezini gösterecektir. Saat 9:00 gibi vize başvuru merkezindeydik. Vize başvuru merkezine girmemizle istenmeyen sürprizler arka arkaya gelmeye başladı. Masada duran ilk görevli belgeleri incelemeye başladığında bizim 90 gün üzeri için belge topladığımızı belirtti. Adeta şoke olmuştuk. Randevuyu alırken Gün’de yanımdaydı ve ikimizde emindik ki 88 günlük bir vize istemiştik. Belge toplama sürecinde bizden uçak bileti, öğrenci belgesi gibi belgeleri istememiş olmaları bizi zaten çok şaşırtmıştı. Her ihtimale karşı yanımıza ekstradan lazım olabileceğini düşündüğümüz belgeleri alıp gitmiştik. Kapıda duran görevliyle yaşadığımız küçük tartışmadan sonra, sıramızı beklemeye başladık. Eğer onların yüzünden vize alamazsak, ciddi şekilde yasal hakkımızı aramayı düşünüyorduk.Çünkü elimizde telefon kayıtları vardı. 5 dakika kadar bekledikten sonra, sıra bize geldi. Belgelerimizi teslim edeceğimiz bayana herşeyi anlattık. Neyseki elimizde bulunan belgelerin dışında bir belgeye ihtiyacımız yokmuş. Aslında Türkiye sınırları içerisinde geçimizi sağlayan kişinin maaş bordrosu da istenen belgeler arasında olmasına rağmen karşımızdaki bayan bunun çok da önemli olmadığını ama eğer ki konsolosluk gerekli görürse bizden bunun istenebileceğini söyledi bizlere. Bir de ek olarak, Belçika’da bulunma sebebimizi anlattığımız bir yazı yazmamızı istediler.Onu da hemen orada yazıp teslim ettik. Orada yazıyı yazarken ciddi şekilde bu işlemin artık son olduğunu artık vize alma sürecinin sonuna geldiğimizi düşünüyorduk. Ama ne yazık ki bir kez daha yanılmıştık. Belgelerimizi teslim ettiğimiz  bayan konsolustaki mülakat için ne zaman geleceğimizi sorduğunda yaşadığımız şaşkınlık görülmeye değerdi. Öğleden sonra girip giremiyeceğimizi sorduğumuzda bunun imkaansız olduğunun cevabını aldık. En erken ne zaman olur dediğimizde ise gelecek hafta çarşamba günü sabahtan mümkün olabileceğini söyledi. Ama o haftanın bizim final haftamız olması, üstüne üstlük çarşamba günü benim 1, Gün’ün 2 finale girecek olması çarşamba günü olmaması için önemli bir sebep oluşturuyordu. O haftaki tek boş günümüz olan perşembe günü tekrar gelebileceğimizi belirttik ve perşembe sabahına randevu aldık.

Çarşamba günü ve cuma günü finalimiz olmasına rağmen perşembe günü tekrar Ankara’ya dönmeliydik. Çarşamba günü akşam saat 6 gibi sınavımız bitti. Saat 22:30 otobüsüne bindik ve Ankara’ya gittik. Ankara’ya gider gitmez konsolosluğa gittik. Bizim beklentimiz mülakata girecek olmamızdı. Saat 9:00 gibi konsolosluğun bahçesindeydik.10 dakika içerisinde içeriye girdik ve karşımızdaki bayan sadece belgelerimizi kontrol etti. Hiçbir eksiğimiz olmadığını birkaç gün içerisinde vizemizin hazır olacağını söyledi. Bu sözleri duyduğumuz an, üzerimizdeki tüm yorgunluk uçup gitmişti.

Sonuç olarak uzun ve yorucu bir süreci amacımıza ulaşarak tamamlamıştık. Herkesin bu süreci mutlu şekilde tamamlaması dileğiyle..