Mümtaz Demirci

Keşfedilen onlarca yeni yer, daha önce tadılmamış birçok yeni deneyim, genç olmanın verdiği sınırsız özgüven, o sınırsız özgüven yardımıyla anormal gelen herşeyin normal algılanması ve herşeyden öte geride bırakılan yüzlerce ilginç anı. İşte son 2 haftanın en kısa özeti bu. En son yazımın konusuydu hayallerim. Belkide o hayallerin bir kısmını daha gerçekleştirmiş olmanın mutluluğuyla aynanın karşısına geçip kendime bakıyorum şu an.Ciddi anlamda beşparasız, son 35 saatin yalnızca 4 saatini uyuyabilmiş, inanılmaz yorgun olan beni değil de minik bir gülümsemeyle son uçağının kalkmasını bekleyen beni görüyorum o aynada.

Kafamı arkaya yaslayıp, düşünmeye başlıyorum neler yaşadığımı. Daha önce hiç yürümemiştim ayaklarım su toplayana kadar, havaalanında ya da istasyonda sabahladığımı da hatırlamıyorum hiç, güzel bir bankın harika bir yatak olabileceği konusunda da hiçbir fikrim yoktu, insanların hayal gücünün nasıl sınırsız bir güç olduğunun canlı bir örneğiyle karşılaşmadığımı da ekleyeyim. Ama bunların dışında beynimin işleyişine yeni bir boyut katan şeyler vardı bu 2 haftada. La Sagrada Familia’nın karşısında Gaudi’nin nasıl düşündüğünü anlamaya çalışmanın, Picasso müzesinde Picasso’nun geçirdiği tüm evreleri gözlemlemenin, Dali’nin kendi müzesini hazırlarken kullandığı akıl oyunlarında kaybolmanın, Valazquez’in olağandışı tablosu “Las Meninas” ın başında Picasso’nun bu tabloya olan takıntısına anlam bulmaya çalışmanın, Roma’da Bernini’nin nefes kesici güzellikteki heykellerinin başında başka dünyalara yolculuk etmenin kendi özelinde ne kadar sıradışı olduğunu anladım ilk kez. Böylesine özel bir tatil yarı uykulu yarı uyanık gerde kalacak birkaç saat sonra. Yorgunluğumu üzerimden atar atmaz başlarım anlatmaya hikayemi. Görüşmek üzere şimdi..

Etiketler: Barselona, ıradışı tatil, Roma

This entry was posted - Pazar, Ağustos 9th, 2009 - 03:45 - kategori: Gezi, Kategorilenmemiş. İsterseniz RSS 2.0 ile sitemize abone olabilirsiniz. Yorum, veya geri izleme yapabilirsiniz.